In memoriam: Martin Smit

Via oud-bassist Hans Ziech kwam deze week het bericht tot ons dat Martin Smit op 18 februari jl. op 72-jarige leeftijd is overleden. Martin was dé man achter de hallucinerende lichtshows bij de optredens van Earth and Fire in de eerste succesvolle jaren van de band.

Zijn ‘Ellen Space Lightshow’ werd opgemerkt door Hans Ziech en Chris Koerts. De mannen van Earth and Fire legden het contact met Martin en hij kwam in dienst bij de band en nam per optreden één of meer assistenten mee. In het begin Kees Kamman, later Ger Nieland, uiteindelijk Frits Blomsma. De naam van de lichtshow werd op enig moment omgedoopt in – hoe toepasselijk – de ‘Earth and Fire Lightshow’ en zette van 1968 tot in 1973 elk podium van de band in vuur en vlam. Daarna maakte de show plaats voor de nieuwste lichttechnieken van dat moment en met andere medewerkers.

Op een stellage midden in de zaal toverden de lichtmannen met chemicaliën en glasplaatjes, waartussen inktvloeistof door verhitting van de lampen ging ‘bubbelen’. De mannen werkten met zes projectoren. Tot ver in de zaal vermengde de geur van fosfor en zwavel zich met die van bier, tabak en marihuana. De tekening op de binnenhoes van ‘Song of the Marching Children’ werd dankbaar benut als inspiratiebron. Delen van die afbeelding werden levensgroot geprojecteerd op het toneel.

[Bron: De biografie van de band, blz. 59]

Wie in het afgelopen jaar één van de theatershows uit de productie Invitation to the sound of Jerney Kaagman and Earth & Fire van Marieke Eelman en haar band heeft bezocht, heeft met eigen ogen kunnen zien hoe spectaculair de lichtshow van Earth and Fire destijds moet zijn geweest, aangezien deze show volledig was geïnspireerd op de ‘Earth and Fire Lightshow’ van Martin en zijn companen.

Martin (op de foto achter in de zaal aan het werk tijdens een concert van Earth and Fire) woonde in de Hoeksche Waard. Onze gedachten gaan naar zijn nabestaanden en wij wensen hen sterkte toe.

Muze Jerney vandaag 70

Gert Oosterhuis schreef op zijn Facebookpagina een mooi eerbetoon aan Jerney, ter ere van haar 70e verjaardag. Tekst met toestemming overgenomen.   

“Muze Jerney Kaagman. Respect voor deze vrouw. In combinatie met het unieke geluid van Earth and Fire was zij begin jaren ’70 voor een belangrijk deel bepalend voor mijn jeugd en die van vele andere muziekliefhebbers. Muziek die tot op de dag van vandaag van invloed is (geweest) op vele andere startende Nederlandse bands en zangeressen. Gasten wilden mét haar zijn, meiden wilden óf haar zijn óf keken de andere kant op :-). Een middenweg was er niet. 

Na haar actieve jaren in de muziek, zette ze de commerciële radio mede op de kaart, lobbyde ze actief in politiek Den Haag voor het regelen van naburige rechten voor popmuzikanten en werd ze directeur van Buma Cultuur. Alles met het oog op regelingen waar Nederlandse artiesten vandaag de dag nog profijt van hebben. Terecht dat ze in haar carrière meerdere onderscheidingen heeft ontvangen, waaronder de Ridder in de Orde van Oranje Nassau, de Lifetime Achievement Award van de Vereniging Nederlandse Poppodia; werd ze erelid van de Buma Stemra en ontving afgelopen december nog de Hans Kostermanprijs van rechtenorganisaties Sena en NORMA. 

In 2009 trok ze zich meer en meer terug uit de publiciteit. Drie jaar later maakte ze bekend de ziekte van Parkinson te hebben. Jerney zou Jerney niet zijn om deze ingrijpende verandering in haar leven positief om te buigen en zo zet ze zich sindsdien in als ambassadeur voor de Parkinson Vereniging. Hoe het nu met haar gaat, vertelde ze onlangs in het ‘Theater van het Sentiment’

Foto: Anton Corbijn

Vandaag is het 9 juli, de dag waarop zij 70 wordt. En precies de datum 45 jaar geleden dat ik haar en de band als 10-jarig schoffie op het podium voor het eerst ‘live’ zag optreden. Aan felicitaties op FB doe ik niet vaak, maar voor Jerney maak ik graag een uitzondering. De bijgevoegde foto is gemaakt door Anton Corbijn, de huisfotograaf van die andere geweldige lijfband van mij, Depeche Mode.”

Invitation in het najaar terug met My Generation clubtour

De officiële theatertour van Invitation to the Sound of Jerney Kaagman and Earth & Fire zit er op. De laatste show was vrijdag 2 juni in het Markant Theater in Uden. Een mooie afsluiter met bezoek van Hans Ziech en Theo Hurts.

Geen definitief afscheid
Gelukkig verdwijnen Marieke en haar mannen in deze samenstelling niet definitief van het podium. Na de zomer, op 26 augustus, keren ze nog een keer terug met de hele voorstelling in Bibelot Poppodium. En in het najaar volgt dan de My Generation clubtour.

My Generation?
Zoals de dj’s zelf zeggen: My Generation neemt je mee in 50 jaar muziekgeschiedenis met een rauw randje. DJ El Salvo of DJ Roberto toveren elke zaal om naar een intieme avondclub en ze draaien alles dwars door elkaar heen! Als kers op de taart nodigen ze altijd een bandje uit voor een intiem optreden om de avond helemaal af te maken. In de maanden oktober en november doen ze dat samen met Invitation to the Sound. Geen docu, maar wel lekker live. En we hebben de afgelopen maanden kunnen zien en horen hoe goed ze dat doen. Zet de data dus maar gauw in je agenda!

Speeldata My Generation clubtour op een rijtje:

  • 7 oktober – De Vorstin Hilversum
  • 13 oktober – De kroepoekfabriek Vlaardingen
  • 14 oktober – Hedon Zwolle
  • 20 oktober – Tivoli Utrecht
  • 28 oktober – Podium Gigant Apeldoorn
  • 4 november – Poppodium Gebouw-T Bergen op Zoom
  • 10 november – Q-factory Amsterdam

Tot Bibelot of My Generation!

CD-box ‘Memories’ uitverkocht

De 10 CD’s tellende boxset ‘Memories’, die op 3 februari jl. op de première van de Invitation-tour aan de oud-bandleden werd uitgereikt, is in 3 maanden tijd compleet uitverkocht.

Van de boxset, met alle albums van Earth and Fire inclusief CD met bonustracks, zijn 1.500 exemplaren gemaakt en deze zijn inmiddels allemaal door Universal uitgeleverd. Helaas was het een eenmalige oplage, dus iedereen die in het bezit is van de boxset mag zich gelukkig prijzen met dit (nu al) unieke collector’s item.

De box kwam op 11 februari op 13 binnen in de Dutch Album Top 100. De tweede week zakte de box naar 50, daarna naar 80 en verdween daarna uit de Top 100. Misschien wel omdat de box toen al niet meer te koop was ;-).