Life is like a circus while the world is spinning round
C.H. Kaagman, uit Circus, 1975
And round and round in circles till the end of time
You’ve painted your face, the ring is your place
The laugh of the clown goes round in the circus
It sounds like he wonders ‘Is this serving my purpose?’
Het bericht kwam niet onverwacht. Toch zijn we ontdaan door het overlijden van Jerney op vrijdag 31 juli jl. Een nog langer lijden aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson is voor haar voorbij.
Lees hieronder een ‘in memoriam’, waarmee we Jerney eer betonen aan wie ze was en wat ze heeft betekend voor de muziek- en entertainmentsector.
De redactie van earthandfire.nl wenst haar trouwe vrienden en familie alle sterkte toe.
In memoriam
Jerney, een muze voor vele harten
Op vrijdag 31 juli 2026 is na een jarenlang ziekbed Jerney Kaagman op 79-jarige leeftijd overleden.
Jerney genoot in de jaren zeventig en tachtig grote bekendheid met Earth and Fire. De band brak in 1969 door met Seasons, geschreven door wijlen George Kooymans en had daarna louter nog eigen muziek op het repertoire. Met haar opvallend zwart opgemaakte ogen, stoïcijnse blik en de markante tweeling Chris Koerts († 10 november 2022) en Gerard Koerts († 20 februari 2019) met hun kenmerkende baarden en lange blonde manen aan haar zijde, vormden zij voor jaren het hart en het gezicht van de band. Enkele grote hits uit een reeks van meer dan twintig singles waren o.a. Storm and thunder, Memories, Love of Life en in 1979 nog Weekend; hun grootste internationale hit die deze week op Spotify nog de grens van 25.000.000 streams passeerde. Daarnaast leverde de band meerdere succesvolle albums af, waaronder Song of the Marching Children (volgens wijlen Willem van Kooten het epos uit de nederpopgeschiedenis), To the World of the Future en absolute bestseller Reality fills Fantasy.
Jerney bracht ook twee solo-albums uit. Daarnaast legde zij zich toe op het behartigen van de belangen van popmuzikanten en het stimuleren van het Nederlandse muziekproduct. Dit deed zij onder meer in functies als voorzitter van de beroepsvereniging BV Pop, manager bij Radio Noordzee Nationaal (het latere Qmusic) en directeur van Buma Cultuur. In die hoedanigheid lobbyde zij ook actief in politiek Den Haag voor het regelen van naburige rechten voor popmuzikanten; alles met het oog op regelingen waar Nederlandse artiesten vandaag de dag nog profijt van hebben. In haar carrière ontving zij meerdere onderscheidingen, waaronder naast vele gouden en platina platen, Ridder in de Orde van Oranje Nassau, de Lifetime Achievement Award van de Vereniging Nederlandse Poppodia, werd ze erelid van de Buma Stemra en ontving ze de Hans Kostermanprijs van rechtenorganisaties Sena en NORMA.
Spraakmakend destijds waren onder meer haar naaktreportages in de Playboy (in het eerste nummer voor de Nederlandse markt) en de Penthouse, het in de winkels brengen van een eigen parfum en haar deelname aan het immens populaire Idols, waarin zij vanuit de jurystoel bepaald geen blad voor de mond nam. Ook dat was Jerney ten voeten uit. Op voorhand aardig gevonden worden kon in haar optiek nooit een doel op zich zijn. Jerney was recht voor z’n raap. Je bij wijlen Sonja Barend – Neerlands meest uitgesproken talkshow host uit de jaren 70 en 80 – in een oplopende discussie aan tafel uitspreken vóór belastingheffing op het kopiëren van muziek, terwijl je op dat moment ook probeert je solocarrière van de grond te krijgen, is daar zo’n typisch voorbeeld van. Haar voorvechtersrol in het professionaliseren van ‘het beroep popmuzikant’ heeft de huidige generatie muzikanten uiteindelijk veel gebracht; het gezamenlijk belang ging voor het eigen belang. De jaarlijkse uitreiking van de Popprijs zou wat dat betreft postuum haar naam mogen gaan dragen. De BV Pop, waarvan ze in 1984 mede-initiatiefnemer en lang voorzitter was, heeft deze prijs immers geïnitieerd.
Ook haar fanbase was ze trouw en speelde daarbij een sleutelrol. De historie van het tegenwoordige digitale archief earthandfire.nl gaat ver terug. Met de komst van het internet kwam de website min of meer voort uit de fanclub van de jaren zeventig. Jerney was vaak de spreekbuis namens de band, betrok een fanclubbestuur bij het beluisteren van demo’s en ze was de eerste die meewerkte aan activiteiten voor fans, zoals het organiseren van luistersessies in de opnamestudio, een besloten optreden van de band of een avondje bowlen. Om maar enkele voorbeelden te noemen. Vanuit die hoedanigheid hebben de toenmalige fanclubbesturen en de huidige redactie van het digitale archief, Jerney leren kennen als een warme persoonlijkheid. Met het hart op de tong kon ze lief en soms ook scherp zijn, maar altijd even attent en ze liet je niet zitten. Of ze gaf je juist iets mee. Soms tastbaar een nieuwe single of album, een andere keer in figuurlijke zin iets om over na te denken.
In 2009 trok ze zich gaandeweg terug uit de publiciteit. Drie jaar later maakte ze bekend de ziekte van Parkinson te hebben en bedankte ze, voor zover dat kon middels een persoonlijke kaart, getrouwen en fans voor hun onvoorwaardelijke loyaliteit en inzet. Het was al haar wijze van afscheid nemen. Daarna verrichte ze nog enige tijd ambassadeurswerk voor de Parkinson Vereniging. Ook vanuit deze rol vocht ze voor een gezamenlijk belang en vanuit de ervaring die ze opdeed, toen zij haar moeder – die eveneens de ziekte van Parkinson had – in huis nam en verzorgde. Op 24 maart 2022 overleed haar levenspartner Bert Ruiter aan de gevolgen van kanker. Hij heeft Jerney zolang als hij dat kon, zelf verzorgd. Uiteindelijk moest Jerney steeds meer in haar lot berusten. Haar laatste strijd zal eenzaam zijn geweest; de slopende ziekte hield haar letterlijk steeds meer gevangen in haar lichaam. De liefdevolle aandacht van enkele trouwe vrienden, familie en zorgmedewerkers heeft dit hopelijk wat kunnen verlichten. We herinneren ons Jerney als een stijlicoon en trendsetter uit de jaren zeventig; een muze voor vele harten.
Rust zacht lieve Jerney. Je leefde een intens, kleurrijk en dynamisch leven.
Rust zacht Jerney, ik was het niet altijd eens met de muzikale afslag maar Song of the Marching Children was een van mn eerste lp s en heb ik grijs gedraaid. Ik zal m vanavond ook weer eens opzetten.
Een grote schok, ik had zo gehoopt dat ze nog meer uit ‘t leven kon halen… Een grote muzikale heldin is niet meer…, dat is verschrikkelijk…
Ik condoleer hierbij haar familie, vrienden en muziekcollega’s en wens iedereen erg veel sterkte met dit grote gemis.
Alle andere fans van haar en van Earth and Fire uiteraard ook, en geef de fantastische muziek door aan de volgende generaties!
💔🍀🎶💚
Ik was 10 toen ik een lp kocht van Earth & Fire, in 1970. Een verzamelelpee. Fantastische nummers stonden daarop, die nog steeds staan als een huis. Op mijn 13e of 14e zag ik hun (haar!) live in de Markthal in Amersfoort. Ze maakte om mij als puber een grote indruk met haar bh-loze t-shirt.. Het mooiste nummer is en blijft voor mij Storm and thunder. RIP Jerney!
Begin jaren 70 zat ik op het Dalton in Voorburg op de locatie aan de Vliet.
Aan de overkant zat toen een ijsclub en het clubhuisje werd door Earth & Fire als oefenruimte gebruikt.
Diep onder de indruk toen naar Jerney en haar band gekeken.
Rust zacht Jerney.
Rip ,helaas nu de hele weekend bezetting overleden
Uit jullie levensbeschrijving blijkt onmiddellijk dat nooit meer iemand zulke schoenen gaat vullen. Wat een intens bestaan in muziek. Je kunt op vele manieren hebben leren houden van haar. Rust zacht Jerney
Hans, dat is mooi beschreven, ben ook een grote fan van jou (iemand met verstand van zaken en dat vind je niet veel meer), maar ik ben ook een hele grote fan gebleven van de band en ben nu medebeheerder van de Facebook-groep van Earth & Fire. Nog steeds vol passie en bewondering voor wat deze band betekend en gedaan heeft.
Bijzondere talentvolle Jerney Kaagman. Vanaf Seasons hadden juiie als EARTH and FIRE mij flink in de muzikale greep. Wat daarna nog volgden waren onmiskenbare klassiekers. Vele hits waarvan “Storm and Thunder” tot op de dag van vandaag mijn absolute klassieker is. De albums “Earth And Fire”, “Song Of The Marching Children”, “Atlantis” en zeker ook “To The World Of The Future” blinken nog steeds in mijn platen collectie. De CD box met alle albums en de aparte CD met hits koester ik ook. Jouw onmiskenbare stemgeluid, je toch enigszins verlegen presentatie op de podia, het staat me allemaal helder voor ogen. Het hiernamaals of wat er dan ook is, is zich sinds jouw heengaan💫 hier een bijzondere vrouw rijker geworden. “💐❤️💐RIP JERNEY KAAGMAN” 💐❤️💐en wellicht ben je weer samen met jouw BERT
Jersey (maar ook haar medebandleden) bedankt voor de mooie albums uit de beginjaren 70). Iedereen heeft het over de bijdrage aan de popcultuur, maar voor mij is de band, mede door deze frontvrouw) de grondlegger van de symfonische rock in Nederland.
Ik bedoel uiteraard Jerney. Zie ook bijgaande url
https://www.progwereld.org/recensie/earth-and-fire-song-of-the-marching-children/
Wat mooi geschreven Gert
Dank!
Als Sarasani texel medewerker de Band veel gezien en meegemaakt,mooie mensen die goede muziek maakte….Jerney R.I.P…….
Het is even een keihard gegeven Klaas. 🙏🏼
We zullen voortaan altijd WEEKEND hebben…
Helaas is Jerney Kaagman overleden op vrijdag 31 juli j.l. Ik was sinds eind jaren 70 begin jaren 80 grote fan van Earth and Fire en Jerney Kaagman. Ben ook jaren lang lid geweest van de fanclub. Vooral in de jaren 80 traden Earth and Fire met Jerney Kaagman bijna elk weekend in Noord Holland op en ik probeerde zoveel mogelijk concerten mee te maken. Meteen vanaf het begin heb ik foto’s en dia’s gemaakt van deze optredens en heb dan ook een flink aantal plakboeken met artikelen en zelf gemaakte foto’s en ook dia’s. En ook heb ik inmiddels veel singles en LP’s van de groep en Jerney solo. Ondanks het feit dat ik wist dat Jerney ziek was komt het overlijden toch altijd nog als een grote schok binnen. Daarom Jerney rust in vrede en bedankt voor alle goede muziek, zowel solo als met de groep.
Vreselijk nieuws. Ik ben een fan sinds ik “Wild & Exciting” hoorde op de radio. Hier wilde ik veel meer van weten. Ben nu mede beheerder van de Earth & Fire Facebook-groep en nog steeds gek op de muziek die deze band geproduceerd heeft. Ook voor andere artiesten hebben ze erg veel gecomponeerd. Jerney was de stem van de band, een eigen geluid, een eigen bereik, heel erg eigen en dat heeft ze mede groot gemaakt. Nu moeten we het helemaal zonder haar doen.
Lieve Jerney, bedankt voor al het moois dat je voor ons gedaan hebt. We zullen je nooit vergeten, Rust in vrede daarboven en doe de groeten aan de andere bandleden die daar helaas al een tijdje wonen.
Een idool die de hele wereld zich zal herinneren. Die massaal bekend is in de muziekwereld en de muziek verder zal leven . Met deze condoleren we de familie, kennissen, broers en zussen namens de internet radiozender RadioPlace2Be. Waar we de begin van het weekend tot zondag in memorandum in de uitzendingen
R.I.P Jerney doe het goed daarboven
Vanuit België groot blijken van medeleven met het overlijden van deze popicoon uit de schitterende periode waar Nederland de toon aangaf in de internationale popscene.
Het was de periode van het onvergetelijke radio Veronica , nog steeds in mijn hart en geest , de periode waarin muziek nog echt muziek was en de artiesten ook echt zongen en muziek maakten.
Jerney was een fantastische zangeres en een fantastische dame !
Het ga je goed hierboven , we ullen je nooit vergeten !
wat heeft Den Haag toch geweldige bands voortgebracht!
Eerste klas mavo: een van de eerste LP’s: Atlantis. Verwonderen over de mellotron akkoorden en teksten lezen op dat paarse vel waardoor je alles om je heen groen zag 🙂
Snapte er niks van dus bracht het naar m’n juf engels. Die vond de muziek zo mooi dat ze de teksten voor me heeft vertaald. de getypte vellen heb ik nog steeds, zitten in de platenhoes.
Als ik E&F hoor zie ik het licht van de Haagse kust..
Heel veel dank voor alles en rust zacht.
X
Elle avait une voix et une présence hors du commun.
C’était une belle femme et surtout une belle personne.
Elle est partie rejoindre les étoiles et elle ne souffrira plus.
Paix à ton âme
Thierry
Persoonlijk vind ik het jammer dat haar blauwe weekend pakje de overhand krijgt bij de meeste berichtgeving. Ver voordat is er verschrikkelijk veel goede muziek geproduceerd ,niet altijd even toegankelijk voor eenieder maar zo briljant. Voorbeeld hiervan is circus, life is spinning round and round till the end of time maar gisteren stond de wereld even stil.Jerney jij/jullie waren de symfonie van mijn leven. Rust zacht we zullen jouw voice from yonder nooit vergeten.
Maakte kennis met de muziek van Earth and Fire via de radio ..programma van Tineke en Super Clean Dream Machine van radio programma Ad Visser …Wat een genot om naar te luisteren ..en natuurlijk was ik ook een beetje verliefd op Jerney geworden ..wat een mooie zangeres ..
heb toen alle lp’s gekocht en geniet ook nu nog van hun muziek ..
Hoop dat ze nu eindelijk rust heeft ..want wat moet het zwaar geweest zijn ..haar ziekte en het grote gemis van geliefde .
ze was en is een Haags icoon . Rust zacht.
Mijn moeder was vroeger Jerney’s schoonmaakster. Ik heb als baby in hun bed geslapen en daar jarenlang als kind rondgerend. ik heb veel mooie herinneringen daarvan, wat was zij een lieve vrouw.
Ze heeft hele vreselijk moeilijke jaren achter de rug gehad. Dat ze nu mag rusten ❤️
Ik wil hierbij allen die Kaagman hebben mogen kennen, alle familie en fans alle sterkte toewensen, rust in vrede Jerney Kaagman, U was een mooie persoon die we zullen missen!
Na een jaar of 50 nog steeds het groene (verzamel) album in de kast staan. Gekregen toen op 5 dec. Het bijzondere stemgeluid van Jerney samen met de band heeft voor heel wat aangename uren gezorgd.
Zat op dezelfde middelbare school als Jerney (Huygens Lyceum, Voorburg) maar niet in hetzelfde tijdvak. Begin jaren 70 hadden we een schoolfeest met een optreden van Earth & Fire in een zaal in Scheveningen. Ik drumde zelf een beetje en stond de hele avond aan de rand van het podium als een zombie naar de drummer Ton van der Kleij te kijken, terwijl het overgrote deel van van vooral de mannelijke aanwezigen hun aandacht toch echt wel ergens anders hadden, lol!
Heb Jerney wel een keer gezien in de Toys (Casuariestraat in Den Haag) en daar liep Rinus Gerritsen ook wel eens rond.
Waren bijzondere tijden met veel magie en vooruitgangsoptimisme. R.I.P. Jerney.
Earth and Fire hoorde in mijn leven…Jerney rust zacht.
Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik als jonge jongen (jaartje of 6 a 7 denk ik) Earth & Fire meermaals in de eerste bezetting heb mogen zien repeteren. Ik meen in Voorburg of Leidschendam. Mijn oom was hun geluidsman destijds.
Met een colaatje erbij kijken naar Jerney en vooral Ton van der Kleij ( de drummer) van wie ik mijn eerste stokken kreeg. Man man wat was ik onder de indruk. Ik ben het nooit meer vergeten. Ik ben inmiddels al jarenlang zelf drummer. Mijn eerste inspiratie was Earth & Fire. Ik kan me ook herinneren hoe aardig ze allemaal waren. Ook Jerney. En wat een verschijning.
Rust zacht Jerney en dank voor de mooie muziek en de inspiratie.
Op een ere altaar heb ik de singel Love of life staan, wat een power, wat een passie, wat een levenskracht. Als jongen van een jaar of 15 speelde het nummer Hazy Paradise door mijn hoofd, als ik ging slapen: ontluikende gevoelens van wat puur, echt en mooi is, speelden door mijn hoofd: die stem van Jerney, als een engel uit de hemel, niet zoetsappig, maar intens, mistig, mystiek en troostend, deze song riep beelden op en ademde een sfeer, breekbaar en transparant als de vleugels van een libelle. Veel zangeressen zingen een liedje, leuk en aardig, maar wat Jerney tot uiting bracht gaat echt vele malen dieper en raakte en raakt mij nog steeds tot de bodem van mijn ziel. Rust zacht, lieve sterke, unieke Jerney.
Als lid van de fanclub in 1972 heb ik ze zeker 3x live gezien.
Was toch wat als tiener.
En ik herinner mij goed dat in de pauze Jerney altijd de tijd nam om een praatje te maken met mensen uit het publiek.
Ze is nu aan haar laatste reis begonnen en wordt herenigd met Bert, haar partner en levensgezel.
Goede reis Jerney!!
Mooie woorden en reacties die hier te lezen zijn (en ook allen gelezen!) Ik herken mij in vele herinneringen en uitspraken!
Wat een hoeveelheid HAAGSE bands zijn er toch eigenlijk, waarvan ik er toch heel veel ken, alsook -nog- LP’s/CD’s van heb!
Dance Reaction (nooit geweten!), Di-rect, E&F natuurlijk, Gerritsen & van Dijk, Golden Earring, Gruppo Sportivo, Kane, Klein-Orkest, (Harrie Jekkers), (the)- Motions, Q-65, René & Alligators, Sandy-Coast, Shocking-Blue, Stars-45 etc.
Maar het gaat hier natuurlijk over Jerney Kaagman en Earth & Fire: ook veel LP’s van!
Eerder al een schrijven geplaatst in de rubriek “In Focus” mbt de parfum ‘Jerney’ die in 1981 op de markt kwam (dus aldaar trg. te lezen).
”Song of the Marching Children” vind ik nog steeds hun beste album, maar verder dus heel veel muziek van E&F alsook Jerney solo; al zijn dit maar 2 LP’s (?)
Dit wordt verder een “E&F-muziek-dagje” : heerlijk!
Alle nabestaanden sterkte toegewenst en wb Jerney: R.I.P.
Cornelis Jelte Briedé