Wattmen - Weekend

Pre-stream primeur! ‘Weekend’ 2018 door Wattmen

We kijken er steeds vaker naar uit… Regelmatig snort onze ‘diehard’ E&F-fan én speurheld John Hamelink op het internet de meest verrassende geluidsfragmenten op. Samen met Ko van den Broek mogen we beiden gerust hofleverancier van de besloten Earth and Fire Facebook groep noemen: ze posten soms werkelijk pareltjes uit de schatkist van de Earth and Fire historie op het vlak van beeld, geluid en knipsels. Zo plaatste John op 11 december van het afgelopen jaar een demo versie van ‘Weekend’ in de uitvoering van Bert Leijssen uit België. De reacties hierop – waaronder die van Gerard en Ella Koerts zelf – waren zeer enthousiast. Gert Oosterhuis viel zo’n beetje van z’n stoel; zó ondersteboven was hij van deze uitvoering. “Kent het festival-minnend publiek uit de lage landen deze song echt nog niet…?” Alle reden voor hem om op zoek te gaan naar het verhaal achter de muzikanten en deze ‘Weekend’ in-een-quasi-R.E.M.-jasje.

Bert Leijssen vertelt hem hierover:

“Er zijn zo van die nummers die zich in je achterhoofd nestelen en die te pas en te onpas boven komen drijven. Oorwurmen. ‘Words’ van F.R. David is zo’n song. En ‘Weekend’ is ook zo’n liedje. Ik was al erg blij met jouw eerste reactie, maar toen je vertelde dat Gerard Koerts onze versie ook kon smaken, sloeg ik natuurlijk helemaal achterover! Er zat eigenlijk helemaal geen bedoeling achter deze cover, behalve dat ik het altijd een heel tof nummer heb gevonden en dat ik er ‘ooit wel eens iets mee wilde doen’. Ik moet het als kind vaak op de achterbank van de auto hebben gehoord. Hoewel ik thans meer van de Indie- en alternatieve muziek ben, zat het nummer een tijdje geleden weer in m’n hoofd. Met name het lijntje “Friday night when I’ll see you again…” weet mij elke keer weer te raken. Ik mag het nummer dan wel zingen, maar de meeste credits gaan naar mijn muzikale kompaan Tijl Cuppens. Hij kende het nummer in eerste instantie niet meteen en op basis van wat vage instructies van mijnentwege heeft hij het muzikale gedeelte voor z’n rekening genomen. Tijl heeft het arrangement grotendeels bedacht en bovendien alle instrumenten ingespeeld. De demo is oorspronkelijk een heel rudimentaire uitvoering, een dik jaar geleden opgenomen op de zolderkamer; een degelijke maar al bij al beperkte homestudio. Misschien zit de charme van de sound wel net in die beperking… De backing bijvoorbeeld is ingezongen door An – de vriendin van Tijl – en dat was eerder bedoeld om een leidraad voor mij te zijn. Haar spontane take pakte echter zo goed uit dat we besloten het ‘op tape’ te laten staan. Heel eerlijk gezegd heb ik al die tijd wel een onderbuikgevoel gehouden dat onze versie ‘iets speciaals’ heeft en vroeg of laat wel eens zou worden opgemerkt. Enige tijd terug hebben we het nummer ook al een keer live ten gehore gebracht. ”

Bert en Tijl kennen elkaar al enkele decennia en ze hebben in die jaren zowel samen als los van elkaar muziek gemaakt. De muzikale invloeden op de mannen gaat terug tot minstens de jaren ’90. Aanvankelijk speelden ze samen in de band Debris, dat erg geïnspireerd was op de toen heersende Britpopgolf met ook invloeden van R.E.M. en Pixies. Daarmee werd de band opgemerkt door Limbomania 1997; een rockconcours voor Limburgse bands. Ze speelden er in de finale én wonnen de publieksprijs. Als gevolg daarvan speelde de band ook in Nederlands Limburg met als resultaat het opnemen van twee songs in Maastricht voor een CD ter promotie van Belgisch- en Nederlands Limburgse bands. Een paar jaar later stapte Bert als zanger/toetsenist over naar de band Very Camel. Met deze band eindigde hij als 3e tijdens een editie van het befaamde Belgische Humo’s Rock Rally. Door deze positie kreeg de band flink wat exposure en kwam terecht in het voorprogramma van Novastar, Admiral Freebee en Echo & The Bunnymen. Een opgenomen EP bracht evenwel niet het succes waarop men had gehoopt en de band raakte van lieverlee op een verloren spoor. Twee jaar geleden bracht een vrijgezellenavond de leden van Debris weer bij elkaar en is de cirkel rond. In deze samenstelling treedt de band thans weer sporadisch op. Daarnaast maken Bert en Tijl samen muziek onder de naam Wattmen.

Gesteund door alle positieve reacties en het enthousiasme uit de achterban van Earth and Fire besloten Bert en Tijl om hun demo versie van ‘Weekend’ professioneel op te vijzelen, zonder het oorspronkelijke pure geluid teniet te willen doen. Dankzij de deskundige handen van producer Jussi De Nys is er een nieuwe mix af en heeft hij het kunnen opwaarderen naar een song, die bepaald niet misstaat tussen de grote jongens. Wattmen blaast ‘Weekend’ in een zeer eigen en volwassen stijl nieuw leven in, dat geheid hit-potentie heeft om weer generaties vooruit te kunnen. Of om met Bert’s woorden te spreken: dit is ook zo’n oorwurm die je niet meer uit je hoofd krijgt.

Beluister ‘Weekend’ 2018 vast per pre-stream via:

Spotify

Op zeer korte termijn zal het nummer te downloaden/streamen zijn via Spotify, ITunes en andere streamingdiensten.

Gepubliceerd door

Christel van Capelleveen

Content marketeer en groot fan van Earth and Fire.

2 gedachtes over “Pre-stream primeur! ‘Weekend’ 2018 door Wattmen”

  1. chamea – Heemstede – Toen ik natuurlijk had ontdekt dat Margaret Burr de vrouw is van sir Thomas Gainsborough, en bovendien dat een bur de oudste vorm is voor een versterking, ja, toen werd het wat gemakkelijker om mijn naamsvisioen te aanvaarden. En Clem Burr, die overleden is in 1973 op 5 januari in Texas, die zag mooi kans om zijn naam onstervelijk te doen geraken en een behoorlijke tie te geven met de VS waar ik veel vrienden heb. Alles op zijn tijd, zo denkt het de Here Here. En zo gf de Heilige mij de naam Clem Burr, op de eerste plaats als schermnaam omdat gewoonlijk mijn omgeving mij aanspreekt met Clemens, maar op de tweede en niet de meest onbelangrijke plaats omdat Clem wat gemakkelijker in het gehoor ligt als de mensen aan mij denken of over mij spreken in wereldse zin. En verder heeft de Here hiermee nog een paar andere bedoelingen. Eerst de een, dan de ander. En eenvoud is je ware. Zo is de Here. Tja, écht alleen, zo heb ik mij nooit gevoeld. Het is de genade van God die ons daarbij te hulp komt door ons zijn engelen te sturen, tot steun in moeilijke tijden en tot opbouw van de persoonlijkheid. Daarom vraagt de moderne tijd, terwijl wij nog altijd op de drempel staan van het derde millennium, dat wij als gewone maar ook sterke mensen terugkeren tot de samenleving, die inmiddels is veranderd in positieve zin. Om ons met elkaar weer thuis te voelen in ons huis en onze eigen haard. Als aan een anker ons te verbinden, om de wereld haar gronden terug te geven. Zo zorgt een vader voor zijn kinderen, en voor zijn ouderen. En die kinderen, die eens ook ouderen zullen zijn, dat zijn wij. Ieder naar zijn plaats in dit gewone leven. Van twee wegen kun je er tenslotte maar één gaan. En gay dat heet bij ons oh-jee.
    Clem Bur schreef:

    I love the music but to read many lines I don’t feel I’ll do…

Geef een reactie